Rond negen uur vertrokken we naar Vancouver voor onze “Game Day”. Naarmate we dichter bij Vancouver kwamen werden de valleien steeds breder en waren ze gevuld met zeewater. De zee kwam steeds beter in zicht en al snel reden we over de Lions Gate bridge Vancouver binnen. Na een korte zoektocht vonden we ons hotel en konden we inchecken.

De auto hebben we bij het hotel laten staan en we hebben dagpassen voor public transportation gekocht om door Vancouver te reizen. Met de bus en de waterbus hebben door de stad getoerd en in het “gastown” district hebben we de nodige winkeltjes bezocht. Omdat we wisten dat het eten in het stadion niet erg gezond en voedzaam zou zijn, hebben we een uitgebreide lunch gehad bij “The Spaghetti Factory”. Voor $15 p.p. Kregen we een vol bord pasta met gehaktballen, onbeperkt drinken en een ijsje na, als dat geen goede lunch is.

“Game Time”, tegen vijf uur vertrokken we naar het stadion waar buiten al de nodige festiviteiten gaande waren. Duizenden mensen in het oranje met beschilderde gezichten of korte rokjes. Het leeft hier toch iets meer dan bij FC Twente. Toen we om kwart over zes naar binnen liepen hebben we een snack en wat drinken gekocht en onze plaatsen opgezocht. Waar op de kaart onze plaatsen ver van het veld leken, was dit niet het geval en konden we alles perfect bekijken. Kwart voor zes begon het spektakel, de cheerleaders betraden het veld en voerden hun dansjes op, waarna onder luid BOEEEhh geroep de Edminton Eskimos het veld betraden. De stemming sloeg om en daar stonden ze in de catacomben van het stadion, de spelers van BC Lions. Het stadion werd gek en onder luid applaus en gejoel betraden de helden uit Vancouver het veld, “proud and loud”.

Daar zaten we dan, drie Nederlandse jongens die geen van de spelregels begrepen en hun ogen uitkeken naar alle activiteiten op en rondom het veld. Dat de teams elk uit bijna 40 spelers bestonden was ons ook onbekend. De aftrap werd genomen en al snel werden de eerste punten gescoord door de “tegenpartij”. De Lions lieten het niet op zich zitten en deden er een schepje boven op. De game die slechts een onderdeel was van een ruim drie uur durend gekkenhuis eindigde in een 31-21 overwinning voor de BC Lions. Bij elke actie werd het publiek opgezweept en bij een touchdown ging het dak er bijna af.

Nog volledig onder de indruk verlieten we tegen half elf het stadion op weg naar ons hotel. De volgende ochtend stond de terugreis naar Whistler op het programma. Aangekomen in ons hotel met een extreem warme kamer maakten we ons klaar voor een warme korte nacht.

20130722-222656.jpg

20130722-222953.jpg

20130722-223001.jpg

20130722-223231.jpg

20130722-223236.jpg

20130722-223243.jpg

20130722-223250.jpg

20130722-223303.jpg

20130722-223310.jpg

20130722-223317.jpg

20130722-223322.jpg

20130722-223335.jpg

20130722-223343.jpg

20130722-223354.jpg

20130722-223409.jpg

20130722-223422.jpg

20130722-223429.jpg

20130722-223436.jpg

20130722-223442.jpg

20130722-223448.jpg

20130722-223458.jpg

20130722-223521.jpg

20130722-223531.jpg

20130722-223540.jpg

20130722-223553.jpg

20130722-223615.jpg

20130722-223624.jpg

20130722-223633.jpg

20130722-223651.jpg

20130722-223759.jpg